Το Βατικανό εμπνέει το Φανάρι

papas patriarxis

Η ΠΑΠΟΣΥΝΗ εμπνέει τό Φανάρι.

Το τελευταίο επιδίωξε να αναβαθμιστεί το Γραφείο του στην Αθήνα σε Νομική Προσωπικότητα Διεθνούς Δικαίου, δηλαδή σε «πρεσβεία», κατά τα πρότυπα της νουντσιατούρας που διαθέτει το Βατικανό.

Η ενέργεια προχώρησε ερήμην της Εκκλησίας της Ελλάδος διά του πρώην Υπουργού Εσωτερικών, κ. Γ. Κατρούγκαλου, καΙ η ύλοποίησή της απετράπη λόγω τής έγκαιρης, πειστικής και αποτελεσματικής παρέμβασης του Άρχιεπισκόπου, κ. Ιερωνύμου, στους Υπουργούς Εξωτερικών και Παιδείας.

Μητροπολίτες της Εκκλησίας της Ελλάδος μας έπισήμαναν ότι ή πρόσφατη άπόπειρα μετατροπής του Γραφείου τής Αθήνας σέ «πρεσβεία» είναι ή πιό πρόσφατη σέ μιά σειρά ένεργειών τοϋ Φαναρίου σέ βάρος τής ‘Εκκλησίας τής `Ελλάδος, μετά τήν άρνηση του Αρχιεπισκόπου, κ. `Ιερωνύμου, καί της μεγάλης πλειονοψηφίας τής `Ιεραρχίας νά υπακούσουν στή θέληση του Πατριάρχου, κ. Βαρθολομαίου, καί νά έκλέξουν στή Μητρόπολη Ιωαννίνων τόν προταθέντα άπό αύτόν Ελλαδίτη Άρχιμανδρίτη, Αμφιλόχιο Στεργίου.

Νομικοί κύκλοι προσκείμενοι στό Φανάρι άπό καιρό έχουν έκφράσει τήν άποψη πώς «ό καιρός βιάζει γιά σημαντικές κινήσεις στρατηγικής πνοής πού θά έπιτρέψουν τήν άναγνώριση σ’ αύτό ένός καθεστώτος ανεξαρτησίας καί ουδετερότητας στήν έδρα του» (Βλ. σχ. Μαλαματης Βαλάκου-Θεοδωρούλη «το νομικό περίγραμμα του Οικουμενικού Πατριαρχείου στό πλαίσιο τής διεθνούς κοινότητας», εκδ. Σάκκουλα, Αθήνα-Θεσσαλονίκη 2001, σελ. 357).

Η άλήθεια είναι πώς δέν είναι εύκολη ή έπιτυχία μιάς τέτοιας έπιδίωξης, άν καί, ύπό κοσμική θεώρηση, θά δημιουργούσε μιά εϋνοϊκότερη κατάσταση ατή λειτουργία τοϋ Πατριαρχείου.

Το Βατικανό έχει τελείως διαφορετικά δεδομένα άπό τό Φανάρι καί τό έχει έπιτύχει. Η θέση πού άποδέχεται τό Βατικανό είναι αυτί τοϋ Pietro Α. D’Avack: «Η Άγία Έδρα έδραιώνεται ώς υποκείμενο διεθνούς δικαίου όχι μόνο ώς κυρίαρχος του Κράτους της Πόλης του Βατικανού, όπως οί ύπόλοιποι principes temporales, άλλά πρώτιστα καί άνεξάρτητα άπό αυτό, χάρη σrό παγκόσμιο πνευματικό της πρωτεϊο ώς ύπατος θεσμός τής ‘Εκκλησίας» (Pietro Α. D’Avack, Santa Sede,1846).

Στήν περίπτωση του Φαναρίου ή έπιδίωξη του κατά τά τελευταία χρόνια νά προωθήσει τό παπικό πρωτεϊο στην Ορθοδοξία μπορεϊ νά έχει καί αύτή τή σκοπιμότητα, νά επιδιώξει δηλαδή νά καθιερωθεϊ ώς Νομική Προσωπικότητα Διεθνούς Δικαίου στήν Κωνσταντινούπολη.

Όμως αυτό προϋποθέτει τήν έκκλησιολογική άποδοχή άπό τους Ορθοδόξους του παπικού πρωτείου στόν Πατριάρχη τής Κωνσταντινούπολης.

Αυτό είναι άδύνατο κατά τήν ‘Ορθόδοξη Εκκλησιολογία καί πολύ δύσκολα τό Οικουμενικό Πατριαρχείο θά μπορούσε νά ύπογράψει Συμφωνία μέ τήν Τουρκική Κυβέρνηση άνάλογη μέ έκείνη πού ύπογράφτηκε τό 1929 στό Λατερανό μεταξύ του Βατικανοϋ καί τής Ιταλίας.

Πέραν του ότι έκκλησιολογικά άποκλείεται ή δημιουργία «πρεσβείας» του Φαναρίου στήν Αθήνα, αυτή άποκλείεται καί άπό τά όσα συζητήθηκαν καί συμφωνήθηκαν κατά τίς συζητήσεις στό Φανάρι, τό 1998, γιά τή δημιουργία του Γραφείου.

Ο τότε Αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου καί σήμερα Μητροπολίτης Καισαριανής, κ. Δανιήλ, συμφωνούντος καί του άειμνήστου Μητροπολίτου Κορίνθου, Παντελεήμονα, είχε σημειώσει: «Θά ήτο πολύ χρήσιμον νά φαίνεται είς τό κείμενον ότι όσάκις δημιουργηθή δυσαρέσκεια έκ μέρους τής ‘Εκκλησίας τής `Ελλάδος πρός τό πρόσωπο τοϋ διευθυντού του Γραφείου, αύτό νά άποσύρεται». Στό τελικό κείμενο συμφωνήθηκε: «Τό Γραφεϊο νά άποφεύγει πάσαν ανάμιξιν είς τά έσωτερικά τής ‘Εκκλησίας τής `Ελλάδος». Αυτό σημαίνει πώς τό Γραφείο έγινε σέ άναφορά όχι πρός τήν ‘Ελληνική Πολιτεία, άλλά πρός τήν ‘Εκκλησία της `Ελλάδος καί σέ άμοιβαιότητα πρός τήν έκ μέρους Της δημιουργία του Γραφείου των Βρυξελλών.

Η απόπειρα του Φαναρίου νά δημιουργήσει «πρεσβεία» στήν Αθήνα, σέ άπ’ εϋθείας συνεννόηση μέ τήν έλληνική κυβέρνηση καί χωρίς νά ένημερώσει τήν ‘Εκκλησία τής ‘Ελλάδος, δέν είναι μόνο άνεπίτρεπτη έκκλησιολογική ένέργεια. Είναι καί δεοντολογικά άνεπίτρεπτη. Η Εκκλησία τής Ελλάδος δέν άφησε άναπάντητη τήν ένέργεια τοϋ Φαναρίου .Η `Ιερά Σύνοδος άπέστειλε έπιστολή στόν Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο, μέ τήν όποία τοϋ έκφράζει τήν πικρία καί έντονη δυσαρέσκειά της γιά αύτήν καί του σημειώνει ότι διά νά εξελιχθούν όμαλά οί σχέσεις των δύο όμαίμων καί άδελφών Εκκλησιών θά πρέπει νά άποφεύγονται τέτοιες ένέργειες.

του Γιώργου Ν. Παπαθανασόπουλου (από την εφημερίδα ΕΣΤΙΑ)

Advertisements
  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: